Harriet Constable over de inspiratie om het verhaal van Anna Maria te vertellen
‘Zonder een groep weesmeisjes, getekend door hun misvormingen of handicaps en voorbestemd om te verdrinken in de Venetiaanse kanalen, had Vivaldi nooit enkele van de beroemdste muziekstukken ter wereld kunnen componeren. Die gedachte greep me meteen. Hoe meer onderzoek ik deed, hoe vaker de naam van Anna Maria boven kwam drijven. Ze was cruciaal voor zijn werk, zijn favoriete leerling en overduidelijk een enorme inspiratiebron. Voor mij voelde Anna Maria als het symbool van de honderden bijzondere meisjes die Vivaldi heeft onderwezen.’ Bron: uitgeverij Libris
Mijn mening
Anna Maria had geen familie of bezit, maar wat ze in overvloed had, was talent, vindingrijkheid (bij gebrek aan kunnen lezen dacht ze in kleuren, beelden en geluiden en ze liet zich leiden door haar lichaam in de maat van de muziek) en ambitie. Hier werd het extra interessant voor mij, want zelf redelijk a-ritmisch helaas. (Via Les van Jara leer ik nu ritme te voelen en te spelen.)
Haar talent bleef niet onopgemerkt; haar muziekdocent Antonio Vivaldi ontfermde zich muzikaal over haar en onder zijn begeleiding groeide haar talent, net zoals later ook haar roem zou stijgen. Het najagen van haar ambitie ging echter niet zonder daar ook een prijs voor te moeten betalen, het stelde alles wat ze liefhad op de proef.
Hoewel de roman kinderlijk overkomt qua taalgebruik en vertelwijze, vond ik het toch boeiend vanwege de beschrijvingen van hoe je muziek kunt horen, voelen, uitbeelden, lezen en schrijven, en vanwege het tijdsbeeld van Venetië in de achttiende eeuw. Dit wordt zo beschreven dat je je af en toe tijdens het lezen in een schilderij van Bob Ross waant; laagje voor laagje worden de waargebeurde levensgeschiedenis en de sociale en muzikale ontwikkeling van de wees Anna Maria della Pietà tot leven gebracht. Het is alsof Anna Maria speelde en componeerde op bewegende kleuren, die ze uitvoerend ook zo voor zich zag. Al met al dus een aanrader, al was het maar omdat een naam, een vrouw, voor de vergetelheid bewaard is gebleven en erkenning haar ten deel valt.
De instrumentalist is een historische (debuut)roman van Harriet Constable: “Geschiedenis blijft leven in de verbeelding. Het blijft leven in wat we schrijven.”
Boekquotes:
“Dit meisje had noten voordat ze woorden had, en die noten hebben altijd ook kleur gehad”.
‘Een componist is vertaler. Verbindt mensen met datgene waar ze geen uitdrukking aan kunnen geven. Datgene wat ze misschien niet eens weten.’
‘Ik zal niet stilletjes verdwijnen in de afgrond.’
*Vivaldi (1678–1741, virtuoze Italiaanse componist & violist, bekend geworden van o.a. Gloria in D en De Vier Jaargetijden). Vivaldi was ook wel bekend als ‘De Rode Priester’, verwijzend naar zijn vurige haarkleur. Hij werd beroemd als vioolleraar aan het Pio Ospedale della Pietà, een weeshuis voor meisjes, in Venetië, waarvoor hij honderden concerten componeerde.
Tekst loopt door onder media
Tekst loopt door onder media
Recensies
‘Rijk gelaagd en barstensvol detail. Harriet Constable heeft haar hoofdpersoon echt tot leven gekust. Een betoverend epos over een vrouw met grootse dromen, in een tijd waarin er voor een weeskind weinig hoop bestond. Anna Maria is een personage dat je niet snel zult vergeten.’ – The New York Journal of Books
‘Een wervelwind van overweldigende, duizelingwekkende ambitie en kracht. Het ware verhaal van Anna Maria’s strijd om haar buitengewone talent te verwezenlijken is spectaculair beschreven – dit is historische fictie zoals het bedoeld is.’ – Mail on Sunday
‘Harriet Constable’s indrukwekkende debuut laat het Venetië van de achttiende eeuw kleurrijk tot leven komen. Ze vertelt niet alleen een verslavend verhaal over rivaliteit en ambitie – ze redt ook een geniale en onterecht vergeten vrouw uit de prullenmand van de geschiedenis.’ – The Sunday Times, Best Historical Fiction
Lirian Schrijft 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.