Een tweede kans voor Missy, auteur Beth Morrey, is een mooie debuutroman en Sunday Times-bestseller.  

Op de achterflap staat te lezen: ‘Een roman die doorspekt is met liefde, verlies en eenzaamheid, maar vooral met hoop. Een aangrijpend maar ook enorm feelgood ‘coming of old age’-verhaal.’

Ik moest er even inkomen. Het hoofdpersonage leek me een beetje een saai en grauw personage, maar het veranderde al snel in een veelzijdiger verhaal, met ook een min of meer verrassend eind.

Boekcitaat: ‘Silvia had een verrukkelijk talent voor Philia, de moedigste van alle Griekse liefdes, namelijk de liefde voor jezelf. Een veel verfijndere eigenschap dan narcisme waarmee het vaak verward wordt. Zoals ik het zag, was een narcist iemand die alleen maar naar zichzelf staarde in een vijver. Iemand met Philautia spetterde genoeglijk in het water rond en vroeg anderen erbij te komen. Mensen die zichzelf echt graag mochten, bleken veel meer ruimte voor vriendschap te hebben. Ruimte om mensen binnen te laten. Misschien was ik daarom in het verleden altijd nogal op mezelf geweest. Maar ik vond het een prettige gedachte dat ik nu eindelijk mijn teen in het water stak.’